معرفی معاونت رفاه اجتماعی


معرفی معاونت رفاه اجتماعی (وزارت رفاه وتأمین اجتماعی سابق)

تاریخچه
رفاه و تأمین اجتماعی یکی از اساسی‌ترین پیش نیازهای توسعه در جوامع مختلف است و به این جهت همواره در سرلوحة کار برنامه‌ریزان و تصمیم‌گیران دولتها قرار دارد و آرزوی آحاد بوده است و چون کالایی عمومی است و افراد جامعه خود بطور مستقیم نمی‌توانند تولید کنندة آن باشند، ناگزیر این دولتها هستند که سامان دهنده آن محسوب می‌گردند و برآنهاست که این وظیفه مهم و بنیادی را با مشارکت مردم به انجام رسانند. طبق بررسی‌های به عمل آمده در خصوص ساختار رفاه و تأمین اجتماعی در 167 کشور، چنین مشهود است که وزارت رفاه و تأمین اجتماعی در بیش از 120 کشور دنیا وجود داشته و در مابقی آنها نیز عناوین مشابهی همچون وزارت خدمات اجتماعی، فوائد عامه، توسعه اجتماعی، امور اجتماعی و... در بین فهرست وزارتخانه ها دیده می شود.
سابقه تاسیس وزارت رفاه و تامین اجتماعی در ایران به سال 1352 بازمی گردد در این سال با افزایش قیمت نفت، درآمدهای ایران به بیش از سه برابر افزایش یافت که این امر تاثیرات مهمی در اقتصاد کشور و به تبع آن در سایر زمینه ها برجای گذاشت از جمله تاثیرات این واقعه ارائه و اجراب طرح‌ها و برنامه‌هایی بود که پیرامون آنها کارشناسی دقیقی صورت نگرفته بود. طرح ایجاد وزارت رفاه و تامین اجتماعی از جمله این طرح‌های جدید بود که لایحه تاسیس آن در خرداد ماه سال 1353 به مجلس شورای اسلامی تقدیم شد با تاسیس این وزارتخانه وظایف و مسولیت‌های چندین وزارتخانه و نهاد متصدی امور رفاهی و مسائل مربوط به بیمه‎های اجتماعی به آن منتقل شد و در همین رابطه نقل وانتقالات متعددی انجام گردید.
وزارتخانه تازه تاسیس در راستانی انجام وظایف محوله یعنی اجرای برنامه جامع رفاه در سراسر کشور دو لایحه تامین خدمات رفاهی و لایحه تاین اجتماعی را به مجلسین وقت ارائه کرد ولی علی رغم تمام بحثها و گفت و گوهای به عمل آمده به هنگام تاسیس وزارت رفاه در خصوص ضرورت تمرکز امور رفاهی و بیمه های اجتماعی کمتر از دوسال پس از تاسیس دولت وقت با ارائه لایحه ای در خصوص ضرورت تمرکززدایی در این زمینه لایحه تاسیس وزار بهداری و بهزیستی و انحلال وزارت رفاه را به مجلس ارائه کرد و بدین‌سان در بهمن ماه سال 1354وزارت رفاه اجتماعی منحل شد.
در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی در اجرای اصول 21 و 29 قانون اساسی، درخصوص ایجاد انسجام سیاست‌های رفاهی و توسعه عدالت اجتماعی، طی جلسات مکرر کارشناسی و اظهارات موافقان و مخالفان سرانجام در اردیبهشت ماه 1383 قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی تصویب و در راستای اجرای ماده 11 این قانون وزارت رفاه و تأمین اجتماعی در تاریخ 25 تیرماه سال 1383 تأسیس شد. هدف از تشکیل این وزارتخانه، تمرکز در ساختار مدیریت خدمات اجتماعی، ایجاد هماهنگی و تعادل در ارائه خدمات اجتماعی و رفاهی، هدفمند نمودن یارانه‌ها و برنامه‌ریزی درجهت تخصیص بهینه منابع در حوزه‌های بیمه‌ای، حمایتی و امدادی کشور می‌باشد.
این وزارتخانه سرانجام با دو وزارتخانه کار و تعاون ادغام شد. قانون تشکیل وزارت تعاون ، کار و رفاه اجتماعی در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ هشتم تیرماه یکهزار و سیصد و نود مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 11/4/1390 به تأیید شورای نگهبان رسید.
قانون تشکیل وزارتخانه "تعاون، کار و رفاه اجتماعی" در تاریخ 18/4 1390 از سوی رئیس جمهور برای اجرا ابلاغ شد.
بر این اساس، به موجب این قانون از ادغام سه وزارتخانه تعاون، کار و امور اجتماعی و رفاه و تامین اجتماعی به ترتیب وزارتخانه تعاون، کار و رفاه اجتماعی تشکیل می شود و کلیه وظایف و اختیاراتی که طبق قوانین بر عهده وزارتخانه و وزیر یاد شده بوده است به وزارتخانه جدید و وزیر آن منتقل می شود.
همچنین همه امکانات،‌تعهدات، ‌اعتبارات، نیروی انسانی و اموال منقول و غیر منقول در وزارتخانه تعاون، کار و امور اجتماعی و رفاه و تامین اجتماعی به وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی منتقل می شود.
بر اساس این قانون، تنقیح قوانین مربوط به وظایف و اختیارات وزارتخانه یاد شده، ‌با توجه به قوانین برنامه پنجساله پنجم توسعه، ‌اجرای سیاست های کلی اصل 44 قانون اساسی و مدیریت خدمات کشوری در کار گروهی متشکل از معاونان برنامه ریزی و نظارت راهبردی، ‌توسعه مدیریت و سرمایه انسانی، ‌حقوقی و امور مجلس رئیس جمهور و حسب مورد وزیر مربوطه ظرف شش ماه انجام و پس از تصویب هیئت وزیران به مجلس شورای اسلامی تقدیم می شود.
شرح وظایف و ساختار معاونت رفاه اجتماعی:
با توجه به رویکردهای مد نظر جهت تحقق نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی کشور شرح وظایف و ساختار تشکیلاتی مصوب معاونت رفاه اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به شرح ذیل می‌باشد:
  • اتخاذ تمهیدات لازم برای عملیاتی نمودن مفاد قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی و سایر قوانین و مقررات موضوعه.
  • نظارت بر متغیرهای تأثیرگذار و تأثیر پذیر بر حوزه رفاه اجتماعی.
  • سیاستگذاری و برنامه ریزی به منظور عملیاتی نمودن اصول مدیریت رفاه اجتماعی آینده نگر.
  • انسجام بخشی و پیگیری سیاستهای کلان رفاهی به منظور گسترش عدالت اجتماعی در جامعه.
  • نظارت بر تهیه و تدوین لوایح و پیش نویس آئین نامه ها، تصویب نامه ها، اساسنامه ها، دستورالعملها و بخشنامه های موردنیاز در حوزه رفاه اجتماعی.
  • تحلیل و پایش اجتماعی جهت سیاستگذاری و تصمیم سازی در حوزه رفاه اجتماعی.
  • انجام برنامه ریزی لازم به منظور پژوهش و مطالعات علمی و کاربردی مربوط به رفاه اجتماعی در جهت ارتقاء کیفیت زندگی آحاد مردم به ویژه دهکهای درآمدی پایین جامعه.
  • سیاستگذاری و برنامه ریزی به منظور پایش، ارزیابی و آسیب شناسی مستمر مؤلفه ها و شاخص های خدمات بیمه های اجتماعی و سلامت و برنامه های حمایتی و توانمندسازی و اصلاح آنها در راستای برخورداری بهینه گروههای هدف.
  • سیاستگذاری و برنامه ریزی به منظور بهره گیری از توانمندیهای بالقوه و بالفعل دستگاههای اجرایی و مراکز علمی و پژوهشی به منظور ارتقاء ظرفیت های علمی و تخصصی در قلمرو رفاه اجتماعی.
  • مشارکت در تعیین خط فقر مطلق و نسبی با دستگاههای ذیربط و تهیه و تدوین نقشه فقر کشور.
  • نظارت بر طراحی و اجرای نظام سطح بندی خدمات حمایتی و توانمندسازی متناسب با شرایط بومی، منطقه ای و گروههای هدف با استفاده از ظرفیتهای لازم و با رویکرد خروج خانوارهای تحت پوشش دستگاههای حمایتی از پوشش حمایتهای مستقیم.
  • سیاستگذاری و برنامه ریزی راهبردی خدمات حمایتی در حوزه های مختلف اجتماعی براساس آسیب شناسی های به عمل آمده با لحاظ ساز و کارهای پیشگیرانه، کنترل آسیبهای اجتماعی و حمایتی، توانبخشی و توانمندسازی و فرآهم آوردن امکانات لازم جهت بهبود وضع جسمی، ذهنی اجتماعی و اقتصادی گروههای هدف و مستندسازی اقدامات مورد نیاز در زمینه های مزبور.
  • پایش و انجام هماهنگی ها و ساماندهی تکالیف دستگاههای اجرایی به منظور رویارویی با مسائل و چالشهای فراروی آسیب دیدگان اجتماعی و افراد در معرض آسیب.
  • سیاستگذاری به منظور گسترش چتر ایمنی و حمایتهای اجتماعی برای افراد و گروههای نیازمند به ویژه معلولان، آسیب دیدگان اجتماعی و افراد در معرض آسیب، دختران و زنان خودسرپرست، بدسرپرست و سرپرست خانوار و کودکان بی سرپرست.
  • هنکاری و ایجاد هماهنگیهای لازم با دستگاههای اجرایی در راستای فعالیتهای مرتبط با پیشگیری، کنترل و کاهش آسیبهای اجتماعی و بهره گیری از عوامل بازدارنده در جامعه.
  • سیاستگذاری و برنامه ریزی به منظور توانمندسازی آحاد جامعه هدف و اجرای برنامه های حمایتی اجتماعی.
  • تعامل با اتحادیه ها و سازمانهای منطقه ای و بین المللی مربوط و انجام مطالعات تطبیقی روشهای بیمه گری و نحوه ارائه خدمات حمایتی و رفاهی در دولتهای رفاه و جهان و بومی سازی آنها با استفاده از روشهای نوین و متناسب با شرایط فرهنگی و مذهبی کشور.
  • همکاری و تعامل با نهادهای مدنی و سازمانهای مردم نهاد فعال در قلمرو خدمات و رفاه اجتماعی و اشخاص خیر به منظور ارتقاء ظرفیتهای موجود.
  • تدوین ساز و کارهای پوشش فراگیر بیمه سلامت برای سراسر کشور و آحاد جامعه.
  • نظارت مستمر بر تعیین و اجرای بسته های خدمتی بیمه های پایه و تکمیلی در حوزه بیمه سلامت و تعهدات سازمان های بیمه گر برای ارائه خدمات پزشکی موردنیاز و دارو و درمان و بازنگری سالانه در اقلام یادشده.
  • نظارت بر تعیین تعرفه خدمات سلامت برای ارائه کنندگان خدمات تشخیصی، بهداشتی و درمانی کشور اعم از بخش دولتی و غیردولتی و خصوصی، همچنین تعیین حق بیمه سرانه خدمات درمانی با همکاری دستگاههای اجرایی مربوط و ارائه آن جهت تصویب به مراجع ذیربط.
  • نظارت بر طراحی و اجرای بهینه سطح بندی خدمات سلامت و اجرای پزشک خانواده و نظام ارجاع با لحاظ ظرفیتها و امکانات بالفعل و بالقوه حوزه های تحت پوشش با همکاری دستگاههای اجرایی ذیربط.
  • برنامه ریزی و تلاش در جهت گسترش پوشش و تأمین بیمه های اجتماعی و فرآهم آوردن شرایط رقابتی و افزایش کارآمدی بیمه های اجتماعی.
  • برنامه ریزی به منظور انجام اصلاحات پارامتریک در صندوقهای بیمه و بازنشستگی به منظور ایجاد ثبات، پایداری و تعادل بین منابع و مصارف در راستای خودکفایی صندوقها و ایجاد وحدت رویه بین آنها.
  • طراحی و انجام برنامه ریزیهای لازم جهت استقرار نظام جامع تأمین اجتماعی چندلایه با لحاظ حداقل سه لایه مساعدتهای اجتماعی شامل خدمات حمایتی و توانمندسازی بیمه های اجتماعی پایه مشتمل بر مستمری های پایه و بیمه های پایه درمانی و بیمه های مکمل بازنشستگی و درمان.
  • نظارت و گزارش گیری سالانه از کارکرد و چگونگی تعادل منابع و مصارف صندوقهای بیمه اجتماعی و درمانی پایه و تکمیلی.
  • انجام برنامه ریزیهای لازم به منظور مطالعه، بررسی و مداقه جهت طراحی و ساماندهی کارکردهای نظام بیمه ای و تأمین اجتماعی.
  • نظارت بر ایجاد بانک اطلاعاتی خدمت گیرندگان نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی از طریق مرکز آمار و اطلاعات راهبردی و سایر واحدهای ستادی ذیربط با همکاری سازمانها و صندوقهای تابعه و دستگاههای اجرایی کشور.
  • مشارکت در جلسات کمیسیونهای مربوطه دولت و مجلس شورای اسلامی به ویژه کمیسیونهای اجتماعی مراجع مذکور در رابطه با لوایح، طرحها و مصوبات مطروحه در موارد مرتبط با وظایف معاونت.
  • مشارکت فعال در تصمیم سازی ها و تصمیم گیریهای مجامع و شوراهای مرتبط با وظایف و اختیارات معاونت.
  • نظارت بر واحدهای تحت سرپرستی و انجام هماهنگیهای لازم بین آنها.
  • هماهنگی و نظارت بر فعالیت دبیرخانه های شورای عالی رفاه و تأمین اجتماعی و شورای عالی بیمه سلامت.


تشکیلات مصوب معاونت رفاه اجتماعی

         معاون

         رئیس دفتر

         مشاورین

         کارشناس تحلیل گر سیستم

          دفتر بیمه‌های اجتماعی

         دفتر مطالعات رفاه اجتماعی

         دفتر امور آسیبهای اجتماعی

         دفتر امور حمایتی و توانمند سازی

         دفتر بیمه سلامت

ساختار دفتر معاونت رفاه اجتماعی
  • معاون
  • مشاور امور بیمه ای
  • مشاور امور حمایتی
  •  رئیس دفتر
  • کارشناس تحلیل گر سیستم.

معرفی معاونت رفاه اجتماعیمعرفی معاونت رفاه اجتماعی