اخبار

مستمریهای بازنشستگی – الگوهای کلیدی در سن بازنشستگی

مستمریهای بازنشستگی – الگوهای کلیدی در سن بازنشستگی
تحقیقات انجمن بین المللی تامین اجتماعی (issa ) تعدادی از کشورها را معرفی می کند که سن بازنشستگی را در خلال 5 سال گذشته افزایش داده اند. هر چند تصمیم به افزایش سن بازنشستگی از لحاظ سیاسی، حساسیت برانگیز و اغلب نامحبوب است.

اصطلاح سن بازنشستگی ، به صورت سنی قانونی تعریف می شود که کارگر اجبارا می بایست بازار کار را ترک کند.

اصطلاح سن مستمری بگیری سنی قانونی است که یک کارگر حائز دریافت مستمری سن پیری می شود.
عموماً سن مستمری بگیری را مترادف با سن بازنشستگی در نظر گرفته اند که برای مردان در حدود 65 سالگی می باشد.
در حال حاضردر بسیاری از کشورها، تمایز بیشتری بین دو اصطلاح فوق قائل می شوند. سن مستمری بگیری (سنی که در آن فرد، حائز شرایط دریافت مستمری می شود )رو به افزایش است که اغلب جدای از بازنشستگی به معنای کناره گیری از فعالیت اقتصادی قلمداد می شود. به منظور کمک برای به جریان انداختن این تغییرات ، فشارهای مالی روی سیستمهای مستمری قرار دارند ( ناشی از محدودیتهای کوتاه مدت مالی و الگوی جمعیتی بلند مدت ) که به بررسی بیشتری در زمینه میزان تامین مالی مزایای سالخوردگی منجر خواهند شد.
بالا رفتن سنی که در آن فرد حائز دریافت مزایا می شود (سن مستمری بگیری)، اثر مثبت معناداری روی ثبات مالی سیستمها و جنبشهایی پیشنهادی دارد که در حال حاضردر تعداد زیادی از کشورها در دل مباحثات مربوط به اصلاحات مستمری در جریان است. تحقیقات انجمن بین المللی تامین اجتماعی (issa ) تعدادی از کشورها را معرفی می کند که سن بازنشستگی را در خلال 5 سال گذشته افزایش داده اند. هر چند تصمیم به افزایش سن بازنشستگی از لحاظ سیاسی، حساسیت برانگیز و اغلب نامحبوب است.
بازنشستگی دیرهنگام اغلب شامل مولفه هایی همچون سن بازنشستگی انعطاف پذیر و بازنشستگی پاره وقت است. برای موفقیت در این زمینه ، شاخصهای مطرح شده نیاز به مداخلات سیاسی حمایت کننده دارند، مثل هماهنگی بیشتر با اهداف سیاسی اشتغال، قوانین وضع شده در لایه دوم مستمریها و طراحی برنامه های مربوط به سلامت و از کارافتادگی که کارگران پیرتر را سالم حفظ کند .
همچنین پیشرفتهایی در سطوح دانش مالی و کیفیت ارائه اطلاعات مستمری فردی به کارگران پیرتر، به آنها کمک می کند که انتخاب درستی در مورد تعیین زمان بازنشستگی و مزایایی داشته باشند که انتظار دریافت آن را دارند.
بر اساس مدارک اخیری در باب چگونگی اصلاح سنین بازنشستگی، تحقیق(issa ) سه الگوی کلیدی را معرفی می کند.

1. بازنشستگی منعطف اما دیرهنگام
زمانی که هنوز بازنشستگی دیرهنگام الزام قانونی پیدا نکرده است ، می تواند به صورت داوطلبانه تشویق شود. فرایند تشویق ممکن است از طریق فاکتورهای بسیار گسترده و یا حداقل از لحاظ اکچوئری خنثی، حاصل شود ، مثل ارائه مشوقها به کارگر یا کارفرما ( مثلاً پرداخت حق بیمه های تامین اجتماعی کمتر از سوی کارفرما برای کارگران پیرتر یا تسهیل بازنشستگی به صورت پاره وقت) یا از طریق انعطاف در انتخاب زمان بازنشستگی.
هدف اصلی چنین شاخصهایی حمایت از تغییر نگرشهایی است که از بازنشستگی پیش از موعد صرف نظر کرده اند تا بدین وسیله کارگران پیرتر ماهر را تشویق کنند که برای مدت طولانی تر در بازار کار بمانند و البته تضمین کننده رفتار منصفانه با آنانی است که بازنشستگی خود را به تعویق می اندازند.
علاوه بر کمبود افراد ماهر در برخی صنایع، پیشرفتهای صورت گرفته در امید به زندگی و بهداشت بهتر کارگران پیرتر ، باعث شده تا بازنشستگی پیش از موعد به عنوان گزینه ای که هزینه سنگینی به جامعه تحمیل می کند در نظر گرفته شود.
مثالهایی از اروپا
دانمارک- سن مستمری بگیری ممکن است تا 75 سالگی به تعویق افتد.
فنلاند- اگر بازنشستگی دیرهنگام انتخاب شود میزان مستمری بالاتر تعیین می شود.
المان- افراد می توانند سن بازنشستگی را بعد از سن استاندارد 67 سال به تعویق بیندازند .
انگلستان_ پاداش به تعویق انداختن زمان بازنشستگی از طریق ارائه مستمری بالاتر یا پرداختهای یک جا .
علی رغم این شاخصها، کارگران کمتری، بازنشستگی دیر هنگام را انتخاب می کنند. در ژاپن، با وجود آنکه برای افرادی که بازنشستگی دیر هنگام را انتخاب می کنند ، مستمری بالای 8 درصد به صورت سالیانه در نظر گرفته می شود، فقط 3 درصد افراد در سن بازنشستگی تمایل دارند که بازنشستگی خود را به تعویق بیندازند. در مجارستان، 6 درصد کارگران، بازنشستگی را به تعویق می اندازند آن هم به طور میانگین فقط تا یک سال.
برای موفقیت بیشتر در جهت توسعه بازنشستگی دیرهنگام، شاخصهای تکمیلی بیشتری نیاز است و در این بین ، نیاز به اصلاح قوانین و سیاستهای حاکم بر بازار کار احساس می شود. فرایند مذکور می تواند به صورت تغییر در قراردادهای کاری و از طریق مشوقهای مالی یا کمپینهای اطلاعاتی معطوف به کارفرما محقق شود. به علاوه، بهبودهایی در وضعیت محیطهای کاری و تسهیل زمینه های حمایتی می تواند میزان اشتغال را برای مستخدمان پیرتر ارتقا بخشد.
2. سنین بازنشستگی منعطف و شرایط آن
برخی کشورها از یک سن بازنشستگی استاندارد گذر کرده و طیفی از سنین بازنشستگی را در نظر می گیرند. در انگلستان، سن بازنشستگی خاص و پایان اتوماتیک واری به قراردادهای کاری در سن مشخصی وجود ندارد.توقف کارکردن قبل از دریافت یک مستمری ،دیگر به عنوان یک پیش شرط مطرح نیست. در نروژ، سن مستمری 67 سال است اما افراد می توانند کارکردن را ادامه دهند.
برخی کشورها مستقیماً قوانین مربوط به سن بازنشستگی را با طول عمر ارتباط داده اند. این موارد اغلب به قوانینی نیاز دارند که پایان اتوماتیک وار به قراردادهای کاری در یک سن خاص را می شکنند و اغلب نیازمند هماهنگی با قوانین وضع شده در لایه دوم مستمریها است.

اصلاح قوانین مستمری در سوئد و سن بازنشستگی انعطاف پذیر
در سوئد، سن بازنشستگی متعارفی وجود ندارد. افراد این حق را دارند تا بین سنین 61 و 70 سال بازنشسته شوند. آنها اطلاعات مشخصی در این زمینه دریافت می کنند، توضیحی که میزان درامد مستمری را در طیفی از سنین 61، 65 و 70 نشان میدهد. این مثال، اهمیت ارائه اطلاعات ساده و شفاف را بیان می کند . اطلاعاتی که فرایند تصمیم گیری را در این زمینه حمایت می کند. گرچه در واقع، تعداد زیادی از مستخدمان، هنوز در سن 65 سالگی بازنشسته می شوند، عادتی که ناشی از بازنشستگی معمولی در بیشتر قوانین موجود در حوزه مستمری تکمیلی می باشد.

بازنشستگی جزئی (پاره وقت)
تعداد زیادی از کارگران پیر ترجیح می دهند تا کارکردن را ادامه دهند اما نه به صورت تمام وقت. اگرچه این امر گسترده نیست اما بعضی کشورها بازنشستگی جزئی راامکان پذیر کرده اند. در فنلاند، بازنشستگی جزئی از سن 60 سالگی امکان پذیر است به شرطی که شخص بیمه شده یک برنامه کاری کاهشی داشته باشد. در نروژ، امکان بازنشستگی جزئی از سن 62 سالگی وجود دارد به شرط آنکه میزان مستمری حاصله برابر با حداقل مستمری باشد. یک شخص می تواند 20، 40، 50 ، 60 یا 80 درصد مستمری را دریافت کند در حالی که می تواند به کارکردن ادامه داده و حقوق مستمری بیشتری را انباشته کند. این رویکرد به قابلیت در دسترس بودن کار پاره وقت نیازمند است. یک چالش اساسی در این زمینه این است که تعداد زیادی از کارفرمایان قادر نیستند و یا اکراه دارند که کار پاره وقت ارائه دهند.

3. بازنشستگی پیش از موعد هنوز امکان پذیر است- اما با شرایط سخت تر
بازنشستگی پیش از موعد در تعداد زیادی از سیستمهای ملی و اغلب بر حسب شرایط سخاوتمندانه ای امکان پذیر شده است. گرچه بسیاری از کشورها ، به دلیل هزینه و اثرات اقتصادی خروج زود هنگام نیروی کار با تجربه و ماهر، حلقه قوانین را در این زمینه سخت تر کرده اند. با این وجود بازنشستگی قبل از یک سن خاص هنوز در تعداد زیادی از کشورها وجود دارد و در بعضی موقعیتها هنوز می تواند توجیه شود به ویژه برای کارگرانی که مشاغلی نیازمند کار بدنی دارند و برای آنانی با تاریخچه اشتغال طولانی مدت. در فرانسه، امکان بازنشستگی پیش از موعد قبل از سن بازنشستگی استاندارد با میزان دریافت مستمری به صورت کامل وجود دارد به شرط آنکه فرد، 41 سال سابقه پرداخت حق بیمه داشته باشد. کارگرانی که به راحتی درآمد مستمری تامین اجتماعی را با مستمری لایه دوم تکمیل می کنند می توانند بازنشسته پیش از موعد شوند. در ایالات متحده، نیز انعطاف پذیری در سن دریافت مستمری وجود دارد.

- مترجم : معصومه قنبری(1391)، مدیر گروه تعهدات وخدمات بیمه‌ای، دفتر بیمه‌های اجتماعی، وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی


۲۴ فروردین ۱۳۹۲ ۱۰:۱۳
انجمن بین المللی تامین اجتماعی 17/9/2012 |

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید