اخبار

کارگران خویش فرما یک چالش برای گسترش پوشش

کارگران خویش فرما یک چالش برای گسترش پوشش
کارگران خویش فرما بخشی اساسی در فعالیت اقتصادی محسوب شده و به عنوان آسیب پذیرترین بخشهای جمعیت فعال به شمار می روند.
انجمن بین المللی تامین اجتماعی ( 2 آوریل 2014)
گسترش پوشش
مقیاسهایی برای افزایش تامین اجتماعی کارگران خویش فرما
کارگران خویش فرما بخشی اساسی در فعالیت اقتصادی محسوب شده و به عنوان آسیب پذیرترین بخشهای جمعیت فعال به شمار می روند. در سالهای اخیر، نوآوریهای اجرایی که نیازهای خاص کارگران خویش فرما را مد نظر قرار داده است در زمینه افزایش پوشش تامین اجتماعی بطور ویژه موثر واقع شده است. در بسیاری از کشورها، درصدی بزرگی از جمعیت فعال که در سن کار قرار دارند، کارگران خویش فرما هستند- در هر دو بخش رسمی و غیر رسمی.
کارگران خویش فرما یک چالش برای گسترش پوشش
زمانی که نسبت بالایی از نیروی کار ملی را کارگران خویش فرما تشکیل می دهند ( جدول 1)، اغلب نمایانگر این است که بخش کشاورزی از اهمیت خاصی برخوردار بوده و اقتصاد رسمی ممکن است رشد کافی نیافته باشد. در چنین بافتی و با وجود تعداد زیادی از برنامه‌های تامین اجتماعی که در راستای حمایت از کارگران مزد و حقوق بگیر در یک اقتصاد منظم و قاعده مند جهت گیری شده اند، درصد نسبتاً کوچکی از کل جمعیت ممکن است به حمایتهای تامین اجتماعی دسترسی داشته باشند.
برای بیشتر کشورها، این واقعیت ناگوار که رشد اقتصادی به خودی خود موجب شکل گیری بازارهای کار نمی شود ، نشانگر چالش بزرگی برای اهداف استراتژیک گسترش پوشش تامین اجتماعی می باشد.
جدول شماره 1
درصد خویش فرمایی از کل اشتغال
نام کشور 2011 2012
نروژ 7 9/6
آرژانتین 1/23 23
یونان 5/36 8/36
جامائیکا 9/39 6/40
تایلند 56 3/56
ویتنام 4/65 3/65
منبع: اطلاعات بانک جهانی
در اقتصادهای پیشرفته تر، تکامل تدریجی بازارهای کاری که سطوح بیشتر بیکاری و کاهش نسبی در اهمیت بازار سازمان یافته را گواهی می‌دهد، باعث رشد در سطوح خویش فرمایی شده است. چند پارگی در تولید و فرایندهای کار، تعداد زیادی از افراد در اشتغال تمام وقت با پوشش تامین اجتماعی فراگیر را مجبور کرده تا وضعیت قراردادشان را تغییر داده و خویش فرما شوند، این امر می تواند به کاهشی در سطوح پوششی تامین اجتماعی منجر شود.
خویش فرمایی چیست؟
در اصطلاح ساده، لغت خویش فرما به افرادی اشاره می کند که برای خودشان کار می کنند. گرچه، این اصطلاح می تواند به دامنه ای از کارگران مختلف تسری یابد شامل کارگران صاحب حساب، آنانی که برای یک کارفرما یا بیشتر کار می کنند، تاجران و افراد شاغل در مشاغل لیبرال. با این تعریف، کارگران خویش فرما، قرارداد شغلی برای اشتغال نزد یک کارفرما نداشته و مستقیماً از شرکت یا مشتری بابت خدمتی که خودشان ارائه می دهند کسب درآمد می کنند. ویژگیهای خویش فرمایی سطوح متغیر درآمد می باشد، که البته تفاوتهای مهمی در سطوح درآمدی بین بخشها و حرفه ها در این زمینه وجود دارد، همچنین طبیعت غیر تضمینی کار نیز یکی از ویژگیهای آن است. به علاوه، خویش فرمایی مشمول قوانین کاری یکسان همانند مستخدمان حقوق بگیر نبوده و ممکن است رفتارهای مالیاتی متفاوتی نسبت به آنها صورت پذیرد.
طراحی برنامه های به روز شده بمنظور مشمول کردن خویش فرمایان
در بسیاری از کشورها چنین معمول شده که برنامه های تامین اجتماعی روی ارائه پوشش برای مستخدمین حقوق بگیر که با یک کارفرما ارتباط دارند ، متمرکز شده است.تسری پوشش به افراد خویش فرما، اغلب به عنوان یک هدف سیاسی مد نظر نبوده است. در برخی موارد و برای گروههای خاصی از کارگران خویش فرما، گسترش پوشش ممکن است به صورت داوطلبانه باشد اما رویکردهای داوطلبانه، نوعاً بواسطه نرخ های مصوب پایین دچار آسیب می شوند.
طبیعتاً کارگران خویش فرما و وابستگانشان در بهترین حالت بطور جزئی توسط قوانین تامین اجتماعی تحت پوشش قرار گرفته اند و در بدترین حالت هرگز تحت پوشش نیستند.
گسترش پوشش به طور معنادار نیاز دارد تا طرح، اجرا و عملیات برنامه های تامین اجتماعی به روز رسانی شود تا به گونه بهتری خویش فرمایان و وابستگان آنها را تحت پوشش قرار دهد.

مناسب سازی مقیاسهای سیاسی و اجرایی
علی رغم این چالشها، مقیاسهای سیاسی و اجرایی که جزئیات و ویژگیهای مربوط به کارگران خویش فرما را مد نظر قرار داده است، در افزایش پوشش به طور خاصی موثر بوده است. بعضی از این مقیاسها عبارتند از:
شرایط احراز
شرایط احراز برای دریافت مزایا، که منعکس کننده واقعیتهای کار و الگوهای درآمد در بخش خویش فرمایی می باشند، می تواند با کاهش حداقل استانه درآمد برای پرداخت حق بیمه و یا کم کردن تعداد سالهای خدمت مورد نیاز همراه باشد تا فرد برای دریافت حداقل مزایا واجد شرایط باشد.
یارانه های هدفمند دولتی
در برخی کشورها یک فاکتور کلیدی در گسترش مستمریها و پوشش مراقبتهای بهداشتی ، یارانه های دولتی است که می تواند در مرحله ای منسجم هدف گذاری شده تا از پرداختهای مشارکتی حق بیمه های کنونی حمایت کنند و بدین وسیله به طور جزئی یا کلی نقصانهای بوجود آمده ناشی از عدم پرداختهای کارفرما را جبران نمایند. اگرچه چنین یارانه هایی اغلب به عنوان بخشی از یک سیستم داوطلبانه پیوستگی و انسجام را ترغیب می کنند، اما ممکن است چنین یارانه هایی در جایی که عضویت اجباری نیز می باشد وجود داشته باشند، تا عدم وجود حق بیمه های سهم کارفرما برای بخش خویش فرمایی را نیز منعکس کنند.
مناسب سازی مزایا
به منظور بهبود مشوقها جهت انسجام، می بایست مزایا به میزان زیادی با خطرات خاصی که کارگران خویش فرما را تهدید می کند و نیازهای آنان متناسب شوند – برای نمونه تمرکز بسیار روی غرامتهای ایام بیماری و ازکارافتادگی (می بایست صورت پذیرد).
رژیمهای مالی منعطف
این روش ممکن است به صورتی باشد که افراد را قادر سازد تا حق بیمه خود را هر سه ماه یکبار پرداخت کنند یا انکه قابلیت پرداخت حق بیمه های متغیر را داشته باشند. این برنامه ها پرداخت حق بیمه را تسهیل می کند، چالشهای مربوط به قبول حق بیمه ها و کمبود پرداختها میان کارگران مربوطه را حل می کند و الگوی درآمدی کارگران خویش فرما را بهتر منعکس می کند.
توام کردن مقیاسهای اجرایی و کاربردی
برای تضمین اهداف گسترش ابزارهای متفاوتی وجود دارند که در این زمینه می توانند استفاده شوند: شامل تسهیل دسترسی و آسان کردن روشهای استخدام ( شامل تمرکز زدایی از دفاتر، استفاده گسترده از آی سی تی ، بهره برداری از اطلاعاتی که هم اکنون توسط دپارتمانهای دیگر دولتها به کار گرفته شده است)، تسهیل درخواستهای اطلاعاتی ( برای نمونه، عضویت بر مبنای نام خانوادگی یا واحد خانه)، و مناسب سازی پرداخت حق بیمه و روشهای اعاده مطالبات.
بهبود ارتباط و تعامل با جمعیت خویش فرما
تلاشهایی که در زمینه گسترش پوشش بسیار می توانند کمک کننده باشند رویکردهای متنوعی را در بر می گیرند همچون کارکردن با گروههایی که نماینده خویش فرمایی هستند، گسترش استفاده از خدمات الکترونیکی و ارتقای دانش مالی در سنین پایین. چنین نقاط قوتی در میان مردم خبر از نقش مثبت وابسته به اجتماع سیستم تامین اجتماعی می دهد.
ثبت نام اجباری
ثبت نام اجباری نسبت به اختیاری بمنظور اجتناب از مشکلات گزینشی نامطلوب بیشتر می تواند موثر باشد. انجا که ثبت نام اجباری ممکن نیست ، ثبت نام اتوماتیک یک رویکرد توافقی را پیشنهاد می دهد و اثبات شده که در افزایش پوشش موثر است.
برد-برد گسترش موفقیت آمیز پوشش
اهمیت گسترده کردن پوشش تامین اجتماعی به خویش فرمایان نمی‌تواند ناچیزشمرده شود. تضمین حمایت از افرادی که آسیب پذیرترین گروه کارگران را تشکیل می دهند حقی اخلاقی و انسانی است و همسو با توافقات بین المللی است که بسترهای ملی حمایتهای اجتماعی را توسعه می دهند. شمول این بخش از کارگران در طرحهای تامین اجتماعی، افزایش دهنده میزان برابری و انسجام اجتماعی خواهد بود.


برگردان: قنبری، معصومه(1393)؛ دفتر بیمه های اجتماعی؛ وزارت تعاون، کار ورفاه اجتماعی
۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ۱۰:۲۶

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید