اخبار

روزهای سخت برای صندوق تامین اجتماعی

براساس قانون، بهره‌مندی از بازنشستگی در مشاغل سخت و زیان‌آور، حق کارگرانی است که در محیط زیان‌آور کار می‌کنند. اما در برخی موارد هجمه‌های زیادی پیرامون سازمان تامین‌اجتماعی به وجود می‌آید و اقداماتی صورت می‌گیرد که این سازمان را از کارکرد صحیح خود دور می‌کند و این اتفاقات مطمئنا مشکلات زیادی برای سازمان تامین‌اجتماعی و ذی‌نفعان آن به وجود خواهد آورد.
متاسفانه برخی کارفرمایان در مواقعی که می‌خواهند کارگری را از کار منقطع کنند، به کمیته سخت و زیان‌آور پناه می‌برند. برخی کارگران نیز که به دلیل مشکلات شخصی، تمایلی به کار کردن ندارند، به کمیته سخت و زیان‌آور روی می‌آورند و نمی‌دانند که با این اقدامات درنهایت آینده خود را به خطر می‌اندازند و سازمان تامین‌اجتماعی را به سرنوشتی مشابه صندوق فولاد دچار می‌کنند که مستمری ماهیانه بازنشستگان خود را بعضا با تاخیری هفت‌ماهه پرداخت می‌کند. این مسئله به منابع و مصارف صندوق فولاد برمی‌گردد که با هم تناسب ندارند.

وضعیت مراجعه به کمیته‌های سخت و زیان‌آور استانی بسیار نگران‌کننده است. مستنداتی وجود دارد که نشان می‌دهد بسیاری از افرادی که به این کمیته‌ها مراجعه می‌کنند، شرایط لازم برای تحت پوشش قرار گرفتن در گروه مشاغل سخت و زیان‌آور را ندارند. دلیلی وجود ندارد مدیر مالی یک کارخانه و یا رئیس حسابداری، درخواست شمولیت زیر عنوان مشاغل سخت و زیان‌آور بدهد.

زمانی که این افراد تحت پوشش مشاغل سخت و زیان‌آور قرار می‌گیرند، بالتبع باید تمام مشاغل درون چنین کارگاهی هم تحت پوشش قرار بگیرند. نگاه غیر حرفه‌ای برخی مدیران اجرایی به کمیته‌های سخت و زیان‌آور باعث می‌شود آینده صندوق تامین‌اجتماعی در معرض خطر قرار بگیرد.

اگر آمار سال 93 را مشاهده کنید متوجه می‌شوید که چند نفر از طریق کمیته‌های سخت و زیان‌آور بازنشسته شده‌اند. باید بازرسی‌های لازم به عمل آید تا مشخص شود چند درصد این افراد به طور واقعی در معرض آسیب بوده‌اند.

در کمیته‌های استانی تشخیص مشاغل سخت ‌و زیان‌آور، نمایندگانی از اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان، اداره کل تامین‌اجتماعی استان، معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی استان، نماینده کارگری و نماینده کارفرمایی حضور دارند. اگر سه نفر از این پنج نفر به سخت و زیان‌آور بودن یا نبودن یک شغل رای بدهند، رای نهایی خواهد بود و آرای دو نفر باقی‌مانده مد نظر قرار نمی‌گیرد.

هر چند گاه از نماینده کارگران انتظار می‌رود که در آن کمیته، به سخت و زیان‌آور بودن مشاغل رای مثبت بدهد اما حرف اساسی ما این است که باید واقع‌بین بود و هر فرد که به شغلی اشتغال دارد که آن شغل در معرض آلودگی و سایر موارد پیش‌بینی‌شده است، مشمول قانون مشاغل سخت و زیان‌آور شود. اما اگر هر فرد بنا به دلایل غیرواقعی مشمول شود، به طور قطع سازمان تامین‌اجتماعی با مشکل مواجه خواهد شد.

باید واقع‌بینانه به مسئله مشاغل سخت و زیان‌آور توجه کرد. کمیته‌ها باید نسبت به صلاحیت افراد دقت بیشتری به خرج دهند تا آینده این صندوق با بحران مواجه نشود. نکته‌ای که وجود دارد این است که قانون کار بعد از قانون اساسی یکی از مترقی‌ترین قوانینی است که ظرفیت‌های بسیار خوبی در خود دارد، اما متاسفانه در 25 سال گذشته نتوانسته‌ایم از این ظرفیت‌ها استفاده کنیم. اگر به فصل چهارم این قانون که به موضوعات حفاظت، ایمنی و بهداشت کار می‌پردازد توجه کنیم، متوجه می‌شویم که بیشترین تاکید قانون‌گذار بر بحث پیشگیری است.

اگر دستگاه‌های مسئول به وظایف خود در طول این سال‌ها عمل می‌کردند امروزه یا خیل عظیم کارگرانی مواجه نبودیم که برای استفاده از مزایای قوانین سخت و زیان‌آور به کمیته‌های استانی مراجعه می‌کنند. اگر وزارت بهداشت معاینات ادواری سالیانه را جدی دنبال می‌کرد و اگر قبل از اینکه کارگاه به بهره‌برداری می‌رسید، وزارت کار نقشه‌های مربوط به آن را تهیه می‌کرد و بررسی‌ها و کارشناسی‌های خود را بر روی آن انجام می‌داد، امروز در وضعیتی نبودیم که کمیته‌ها بر سر اعطای بیشتر مزایای مشاغل سخت و زیان‌آور به متقاضیان با یکدیگر رقابت داشته باشند.

به‌ هر حال، سازمان تامین‌اجتماعی با بحران منابع و درآمدها روبه‌رو است و ما باید واقع‌بینانه و با استفاده از ظرفیت‌های قانون کار اجازه ندهیم این سازمان فراگیر مردمی با بحران مواجه شود.

اولیا علی بیگی

۳ شهریور ۱۳۹۴ ۱۳:۲۵

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید